عبايه : بر وزن صحابه نام چند تن از صحابه است و نام عباية بن عمر ربعى از خواصّ اصحاب امام علىّ بن ابى طالب عليهما السّلام و عبايه به معنى عباست و آن جامه‌اى است معروف . عبدانى : منسوب است به عبدان بر وزن درمان از قراى مرو و ابو القاسم عبد الحميد بن عبد الرحمن بن احمد عبدانى در شمار محدّثان بدان منسوب است . عبد ربّه : از اعلام مركّب است به معنى بندهء پروردگارش و نام نياى ابو عمر احمد بن محمّد بن عبد ربه بن حبيب بن جدير بن سالم قرطبى اندلسى در شمار اعلام اديبان و فاضلان و شاعران و صاحب كتاب العقد الفريد در ادب و ديوان شعر و متوفّى 328 . عبدرى : بر وزن سرورى منسوب است به عبد الدار پدر تيره‌اى در عرب و جمعى از صحابه به دو منسوبند . نيز ابو الحسن علىّ بن حسن بن اسماعيل عبدرى بصرى در شمار اديبان و عروضيان و صاحب تصانيف در شعر و عروض و ادب و متوفّى 599 و از نظم اوست : شيمتى ان اغض طرفى فى * الدار إذا ما دخلتها لصديق و اصون الحديث اودعه صو * نى سرى و لا اخون رفيقى و در تحذير از پوييدن راه خطرناك گفته است : لا تسلك الطرق إذا اخطرت * لو انّها تفضى إلى المملكة قد انزل اللّه تعالى و لا * تلقوا بايديكم إلى التهلكة نيز ابو محمّد عبد الرحمن بن علىّ شيبانى عبدرى در شمار فقيهان شافعى و ملقّب به وجيه الدّين و صاحب كتاب تيسير الوصول الى جامع الاصول و كتاب مصباح المشكوة و كتاب غاية المطلوب و كتاب قرّة العيون فى اخبار اليمن الميمون و كتاب بقية المستفيد فى اخبار مدينة زبيد و غير اين‌ها و متوفّى 944 . نيز ابو بكر محمّد بن عبد اللّه بن ميمون بن ادريس عبدرى قرطبى در شمار اديبان و فقيهان و شارح مقامات حريرى و شارح جمل در نحو و شارح ابيات كتاب ايضاح ابو على فارسى و صاحب كتاب مشاحذ الافكار فيما اخذ علىّ النظار و غير اين‌ها و متوفّى 567 . « 1 » عبدكان : اين لفظ درست دانسته نشد كه از دو كلمهء عبدك مصغّر فارسى « عبد » و « ان » نشان جمع فارسى تركيب شده است و يا از دو كلمهء عبده علم مشهور عرب و گان فارسى كه گاف به جاى هاى غير ملفوظ در جمع آيد مانند : قحبگان و سفلگان و در بختگان و نيز خلّكان اشارتى به قاعدهء آن شد و براى دانستن درست كلمه همان مقدار خواستار را كافى است و بر هر تقدير در زبان عرب با همان كاف عربى تلفّظ گردد و هم بر هر دو فرض

--> - من خانهء دل خراب كردم ز غمت * تو خانه‌نشين شدى و من خانه‌خراب ( ريحانة الأدب : 4 / 94 و 1 / 323 - 324 ) . ( 1 ) - و نيز علىّ بن سعيد بن عبد الرحمن بن محرز ابن ابى عثمان ملقّب به عبدرى از بزرگان علماى شافعى متوفّى 493 و از اوست : كتاب مختصر الكفايه در خلافيّات فقها ( ريحانة الأدب : 4 / 96 ) . و نيز رزين بن معاوية بن عمار سرقسطى عبدرى مكنّى به ابو الحسن معروف به امام الحرمين از علماى اهل سنّت و در شمار محدّثان است و كتاب جمع بين الصحاح الستة از تأليفات اوست ( ريحانة الأدب : 4 / 95 ) .